ಕಣ್ಣಿನ ಅಂದ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಾ ಹೊಳೆಯುವಂತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೋಪದಿಂದ ಅಥವಾ ಮುಖ ಸೊಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಗೆಳತಿ ಮೀರಾ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಂದಾಗ, ಅರ್ಜುನ್ ಅವಳನ್ನು ಕೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು. ಇದರಿಂದ ಮೀರಾ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದಳು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವನ ಅಜ್ಜಿ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು, 'ಅರ್ಜುನ್, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಇತರರನ್ನು ನೋಡುವ ರೀತಿ ಆ ಅಂದವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೀನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವು ಕೇವಲ ನೋವಿನ ಗುರುತಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.' ಅರ್ಜುನ್‌ಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಗುಮುಖದಿಂದ ನೋಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಈಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.