ஒரு அழகான கிராமத்தில் ஆதித்வன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குப் புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்வது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒரு நாள், அவனது தாத்தா அவனுக்கு ஒரு பழைய மரப்பெட்டியைக் கொடுத்தார். அதில் நிறைய வண்ணமயமான எழுத்து அட்டைகள் இருந்தன. ஆதித்வன் ஆர்வத்துடன் அவற்றை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்தான். 'தாத்தா, இந்த அட்டைகள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு பெரிய கதையைச் சொல்லுமே, ஆனால் இது எப்படித் தொடங்கியது?' என்று கேட்டான்.
தாத்தா சிரித்துக்கொண்டே, 'ஆதித்வா, நீ ஒரு பெரிய புத்தகத்தைப் படிக்கத் தொடங்கினால், முதலில் என்ன செய்வாய்?' என்று கேட்டார். ஆதித்வன் யோசித்துவிட்டு, 'முதலில் முதல் எழுத்தைப் பார்ப்பேன் தாத்தா' என்றான். தாத்தா தொடர்ந்தார், 'சரியாகச் சொன்னாய். எல்லா எழுத்துக்களும் 'அ' என்ற எழுத்திலிருந்துதான் தொடங்குகின்றன. அந்த 'அ' இல்லையென்றால் மற்ற எழுத்துக்களுக்கு இடமே இல்லை. அதுபோலத்தான் இந்த உலகமும். நாம் பார்க்கும் இந்த மலைகள், ஆறுகள், பறவைகள் என அனைத்தும் ஒரு மிகப்பெரிய சக்தியால், அந்த ஆதிப் பரம்பொருளால்தான் தொடங்கின. அந்தப் பேராற்றல் தான் எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை.'
ஆதித்வன் ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்தான். அந்தப் பெரிய வானமும், மரம் மற்றும் பறவைகளும் இப்போது அவனுக்குப் புதிய அர்த்தத்தைத் தந்தன. எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு தொடக்கம் இருக்கிறது, அந்தத் தொடக்கமே எல்லாவற்றையும் தாங்கிப் பிடிக்கிறது என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.
