ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಬೆಟ್ಟದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ 'ಶಿಲಾ ಕೋಟೆ' ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಕೋಟೆಯಿತ್ತು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ವಿಕ್ರಮ್ ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಕೋಟೆಯ ಬಲದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ, ರಣಧೀರನಾದ ಒಬ್ಬ ಸೇನಾಪತಿ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದನು. ಗೋಡೆಗಳು ಹಳೆಯದಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ವಿಕ್ರಮ್ ಭಯಪಟ್ಟನು. 'ನಮ್ಮ ಕೋಟೆ ಈಗ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅಳತೊಡಗಿದನು.
ಆಗ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಹುಡುಗ ಆರ್ಜುನನು ಮುಂದೆ ಬಂದನು. ಆರ್ಜುನ ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕೋಟೆಯ ಒಳಗಿರುವ ಜನರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಶತ್ರುಗಳು ಬರುವಾಗ ಅವರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಣ್ಣ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಅವನು ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶತ್ರು ಸೈನ್ಯವು ಕೋಟೆಯ ಒಳಗೆ ಬಂದು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿತು. ಆರ್ಜುನನ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳು ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಶತ್ರು ಸೇನಾಪತಿ ಅಚ್ಚರಿ ಪಟ್ಟು, 'ಈ ಕೋಟೆಯ ಶಕ್ತಿ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದನು.
ಕೋಟೆಯ ನಿಜವಾದ ಬಲವು ಅದರ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಜನರ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು.
