ఒక అందమైన గ్రామంలో కవి మరియు మీరా అనే దంపతులు ఉండేవారు. వారికి ఒక బిడ్డ కావాలని కోరిక. వారి పక్కనే ఉన్న కొండపై ఒక మాయావి నివసించేది. ఆ మాయావికి ఒక మాయా పూల తోట ఉండేది. ఒకరోజు కవి ఆ తోట నుండి ఒక పువ్వును తెచ్చాడు.
దీనిని తెలుసుకున్న మాయావి కోపంతో, "మీరు నా పువ్వును దొంగిలించారు, మీకు బిడ్డ పుడితే ఆ బిడ్డ నాది!" అని హెచ్చరించింది. కొన్నాళ్ల తర్వాత వారికి ఒక ఆడబిడ్డ పుట్టింది. ఆమె జుట్టు బంగారంలా మెరుస్తోంది. మాయావి ఆ బిడ్డను కొండపై ఉన్న ఒక ఎత్తైన కోటలో బంధించింది.
ఆ అమ్మాయి పెరిగే కొద్దీ ఆమె జుట్టు కూడా చాలా పొడవుగా పెరిగింది. మాయావి ఆ జుట్టును ఉపయోగించి కోటలోకి వెళ్లేది. ఒకరోజు ఒక యువరాజు ఆ అమ్మాయి పాట విన్నాడు. అతను ఆమెను రక్షించడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ మాయావి ఆగ్రహించి ఆ అమ్మాయి జుట్టును కత్తిరించి, వారిద్దరినీ ఒక ఎడారిలోకి నెట్టేసింది. ఆ ప్రమాదంలో యువరాజు చూపును కోల్పోయాడు.
ఎడారిలో తిరుగుతున్న యువరాజును ఆ అమ్మాయి చూసింది. ఆమె అతనికి సహాయం చేస్తూ, ఎంతో ప్రేమగా చూసుకుంది. ఆమెలోని పవిత్రమైన ప్రేమ వల్ల యువరాజుకు చూపు తిరిగి వచ్చింది. వారు ఇద్దరూ కలిసి రాజభవనంలో సంతోషంగా జీవించారు.
Moral
ప్రేమ మరియు కరుణ అన్నిటికంటే గొప్పవి.
