ஒரு சிறிய கிராமத்தில் சோமு என்ற ஏழை விவசாயி தன் மனைவி நிலாவியுடன் வசித்து வந்தான். அவர்கள் மிகவும் கடின உழைப்பாளிகள், ஆனால் அவர்களின் வருமானம் மிகவும் குறைவாக இருந்தது. ஒரு மாலை வேளையில், அவர்களின் சிறிய குடிசை வாசலில் மூன்று முதியவர்கள் வந்தனர். அவர்கள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அமைதியாகவும், முகத்தில் ஒருவிதத் தெய்வீகத் தன்மையுடனும் காணப்பட்டனர்.
நிலா தயக்கத்துடன், "ஐயா, நீங்கள் யார்? எதற்காக எங்கள் வீட்டிற்கு வந்தீர்கள்?" என்று கேட்டாள். அந்த முதியவர்கள் புன்னகைத்து, "நாங்கள் மூன்று வெவ்வேறு வழிகளைக் கொண்டவர்கள். எங்கள் பெயர்கள் அன்பு, செல்வம் மற்றும் வெற்றி. உங்கள் வாழ்க்கையில் எவர்களில் ஒருவரை நீங்கள் வரவேற்க விரும்புகிறீர்கள் என்பதைத் தேர்ந்தெடுங்கள். நீங்கள் யாரைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அவர்கள் உங்கள் வீட்டிற்குள் நுழையலாம்," என்று கூறினர்.
நிலா ஓடிச் சென்று சோமுவிடம் நடந்ததைச் சொன்னாள். சோமு யோசித்தான். "செல்வம் இருந்தால் நாம் எல்லா வசதிகளையும் பெறலாம், அதனால் செல்வத்தை அழைக்கலாம்," என்றான். ஆனால் நிலா மறுத்தாள், "இல்லை, நம்மிடம் பணம் இருந்தால் அதை வைத்து வெற்றியை எளிதாக அடையலாம், அதனால் வெற்றியை அழைப்போம்," என்றாள்.
அப்போது அவர்களின் மகள் கவிதா அங்கு வந்தாள். அவள் மிகவும் அன்பானவள் மற்றும் மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவள். முதியவர்கள் கவிதாவின் அன்பைக் கண்டு மகிழ்ந்தனர். சோமுவும் நிலாவும், "சரி, அன்பு என்ற முதியவரை வரவேற்கிறோம்," என்று கூறினர்.
அன்பு என்ற முதியவர் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும், ஒரு அதிசயம் நடந்தது. அவர் நுழைந்த வேகத்தில், செல்வம் மற்றும் வெற்றி ஆகிய இருவருமே கவிதாவின் பின்னால் தானாகவே வீட்டிற்குள் வந்தனர். அனைவரும் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர். அன்பு மென்மையாகச் சொன்னார், "நீங்கள் செல்வத்தையோ அல்லது வெற்றியையோ மட்டும் தனியாக அழைத்திருந்தால், அவர்கள் இருவரும் வாசலிலேயே நின்றுவிடுவார்கள். ஆனால் நீங்கள் அன்பைத் தேர்ந்தெடுத்ததால், அன்பு இருக்கும் இடத்தில் செல்வமும் வெற்றியும் தானாகவே வந்து சேரும்."
