ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ರೈತ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ ನೀಲಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಜೀವನ ತುಂಬಾ ಬಡತನದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಅವರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಮೂವರು ವೃದ್ಧರು ಬಂದರು. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತೇಜಸ್ಸು ಇತ್ತು.
ನೀಲಾ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, "ಸ್ವಾಮಿ, ನೀವು ಯಾರು? ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಯಾಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಆ ವೃದ್ಧರು ನಗುತ್ತಾ, "ನಾವು ಜೀವನದ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳು. ನಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳು ದಯೆ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಬಹುದು," ಎಂದರು.
ನೀಲಾ ಇದನ್ನು ಸೋಮುಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು. ಸೋಮು, "ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಬೇಕು, ಆಗ ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ," ಎಂದನು. ಆದರೆ ನೀಲಾ, "ಇಲ್ಲ, ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ," ಎಂದಳು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಗಳು ಕಾವ್ಯ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ವೃದ್ಧರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಸೋಮು ಮತ್ತು ನೀಲಾ, "ನಾವು ದಯೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇವೆ," ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ದಯೆ ಎಂಬ ವೃದ್ಧ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯಿತು. ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರೂ ಅತಿಥಿಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಾವ್ಯನ ಹಿಂದೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ದಯೆ ಎಂಬ ವೃದ್ಧ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ಕೇವಲ ಸಂಪತ್ತು ಅಥವಾ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಹೊರಗೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನೀವು ದಯೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ದಯೆಯಿರುವಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ."
