ఒక దట్టమైన అడవిలో ఒక చిన్న పైన్ చెట్టు ఉండేది. చుట్టూ ఉన్న ఎత్తైన చెట్లను చూసి అది ఎప్పుడూ బాధపడుతూ ఉండేది. "నేను ఎందుకు ఇంత చిన్నగా ఉన్నాను? నన్ను ఎవరూ తమ వేడుకల కోసం ఎంచుకోరు, నేను చాలా సామాన్యమైనదాన్ని," అని అది ఏడుస్తూ ఉండేది.
పెద్ద చెట్లు, "కంగారు పడకు చిన్నదానా, నీకు కూడా మంచి సమయం వస్తుంది," అని ఊరటనిచ్చేవి. కానీ ఆ చిన్న చెట్టు మాత్రం తన లోపాన్ని చూసి బాధపడేది.
ఒకరోజు, ఒక తోటమాలి అక్కడికి వచ్చాడు. అతను పెద్ద పెద్ద చెట్లను మాత్రమే కోసి బండిలో వేయడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ చిన్న చెట్టు, "అతను నన్ను వదిలేసి వెళ్తున్నాడు, నేను చిన్నదాన్ని కాబట్టి నాకు ప్రమాదం లేదు," అని అనుకుంది. కానీ ఆ తోటమాలి ఆ చిన్న చెట్టును కూడా చూసి తన బండిలో వేసుకున్నాడు.
కొంతసేపటి తర్వాత, ఒక కుటుంబం అక్కడికి వచ్చింది. వారు పెద్ద చెట్ల కోసం వెతుకుతున్నారు. కానీ ఒక చిన్న బాలుడు మాత్రం ఆ చిన్న చెట్టును చూసి, "అమ్మా, నాకు ఈ చిన్న చెట్టు అంటే చాలా ఇష్టం! ఇది చాలా ముద్దుగా ఉంది," అని అడిగాడు.
అమ్మ మొదట సంకోచించినా, బాలుడి సంతోషాన్ని చూసి ఆ చెట్టును కొనుగోలు చేశారు.
ఇంటికి వెళ్ళాక, పెద్ద చెట్లను అలంకరించడం చాలా కష్టంగా అనిపించింది. కానీ ఆ చిన్న చెట్టును అలంకరించడం చాలా సులభం. ఆ బాలుడు తన స్నేహితులతో కలిసి ఆ చెట్టు కొమ్మలకు రంగురంగుల దీపాలు, చిన్న చిన్న అలంకరణ వస్తువులను తగిలించాడు. చెట్టు చిన్నది కావడంతో పిల్లలు సులభంగా దానిని అలంకరించగలిగారు.
ఆ చిన్న చెట్టు ఇప్పుడు ఒక మాయా లోకంలా మెరిసిపోతోంది. అందరూ ఆ చెట్టు అందాన్ని చూసి మెచ్చుకున్నారు. అప్పుడు ఆ చిన్న చెట్టుకు అర్థమైంది, తాను చిన్నదిగా ఉండటం లోపం కాదు, పిల్లల సంతోషం కోసం ప్రకృతి ఇచ్చిన వరం అని.
Moral
మనలోని ప్రత్యేకతను గుర్తించాలి; ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక ప్రత్యేకమైన పాత్ర ఉంటుంది.
