ఒక పెద్ద నగరంలో రవి అనే యువ ఆవిష్కర్త ఉండేవాడు. చీకటిగా ఉన్న ఇళ్లను వెలుగుతో నింపాలనేది అతని కల. దాని కోసం అతను ఒక కొత్త రకపు విద్యుత్ బల్బును తయారు చేయడానికి నెలల తరబడి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.
అతని ప్రయోగశాల ఎప్పుడూ రకరకాల పరికరాలతో నిండి ఉండేది. ఒకరోజు, అతను ఒక కొత్త పదార్థంతో బల్బును తయారు చేయడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అది వెంటనే విరిగిపోయింది. రవి నిరాశ చెందలేదు. మరుసటి రోజు మరొక పదార్థాన్ని వాడాడు, అది కూడా విఫలమైంది.
ఇలా వందల సార్లు అతను ప్రయత్నించాడు. ప్రతి ప్రయత్నం ఎందుకు విఫలమైందో అతను జాగ్రత్తగా గమనించేవాడు. అతని స్నేహితులు, "రవి, ఇన్ని సార్లు విఫలమయ్యావు కదా, ఇక చాలు, వదిలేయ్" అని చెప్పారు. దానికి రవి నవ్వుతూ, "నేను విఫలం కావడం లేదు, ఏవి పని చేయవని నేర్చుకుంటున్నాను" అని చెప్పాడు.
చివరికి, ఒకరోజు అతను సరైన పదార్థాన్ని కనుగొన్నాడు. ఆ బల్బు ప్రకాశవంతంగా వెలిగింది! ఈ వార్త విన్న జర్నలిస్టులు అతని దగ్గరకు వచ్చారు. "రవి, ఇన్ని సార్లు విఫలమైనా నువ్వు ఎలాగైతే పట్టుదలతో ముందుకు సాగావు?" అని అడిగారు. రవి ప్రశాంతంగా ఇలా అన్నాడు, "మీరు వీటిని వైఫల్యాలుగా చూస్తున్నారు, కానీ నేను వీటిని అనుభవాలుగా చూస్తున్నాను. నేను ఈరోజు చేరుకున్న ఈ విజయపు మెట్లు, నేను ఎదుర్కొన్న ఆ వెయ్యి వైఫల్యాల నుండే తయారయ్యాయి. ఆ వైఫల్యాలే నన్ను ఈరోజు ఈ స్థాయికి తీసుకువచ్చాయి."
Moral
వైఫల్యాలే విజయానికి మెట్లు.
