ஒரு பெரிய நகரத்தில் ரவி என்ற ஒரு இளம் கண்டுபிடிப்பாளர் இருந்தான். அவனுக்கு ஒரு விசேஷமான கனவு இருந்தது. இருட்டில் இருக்கும் வீடுகளை வெளிச்சத்தால் நிரப்ப விரும்பினான். இதற்காக அவன் ஒரு புதிய வகை மின்விளக்கத்தை உருவாக்க பல மாதங்களாக முயற்சி செய்து வந்தான்.
அவனுடைய ஆய்வகம் எப்போதும் பல்வேறு கருவிகள் மற்றும் பொருட்களால் நிறைந்திருக்கும். ஒரு நாள், அவன் ஒரு புதிய பொருளைப் பயன்படுத்தி விளக்கைச் செய்ய முயன்றான். ஆனால், அது சில நிமிடங்களிலேயே எரிந்து போய்விட்டது. ரவி சோர்ந்து போகவில்லை. அடுத்த நாள் வேறு ஒரு பொருளைப் பயன்படுத்தினான், அதுவும் தோல்வியடைந்தது.
இப்படியே நூற்றுக்கணக்கான முறை அவன் முயற்சி செய்தான். ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு பொருள் ஏன் தோல்வியடைகிறது என்பதை அவன் கவனமாகப் பதிவு செய்தான். அவனது நண்பர்கள் சிலர், "ரவி, இத்தனை முறை தோல்வி அடைந்துவிட்டாயே, ஏன் இன்னும் முயற்சி செய்கிறாய்? விட்டுவிடு" என்று கூறினர். அதற்கு ரவி புன்னகையுடன், "நான் தோல்வி அடையவில்லை, எவை வேலை செய்யாது என்பதை நான் கற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன்" என்று கூறினான்.
இறுதியாக, ஒரு நாள் அவன் சரியான பொருளைக் கண்டுபிடித்தான். அந்த விளக்கு பிரகாசமாக எரிந்தது! இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட செய்தியாளர்கள் அவனிடம் ஓடி வந்தனர். "ரவி, இத்தனை முறை தோல்வியடைந்த பிறகும் எப்படித் தொடர்ந்து உன்னால் முடியும்?" என்று கேட்டனர்.
ரவி அமைதியாகச் சொன்னான், "நீங்கள் சொல்வது தோல்வி, ஆனால் நான் சொல்வது அனுபவம். நான் ஏறி வந்திருக்கும் இந்த வெற்றியின் படிக்கட்டுகள், நான் கடந்த வந்த அந்த ஆயிரம் தோல்விகளால் உருவானவை. அந்தத் தோல்விகளே இன்று என்னை இந்த உயரத்திற்கு அழைத்து வந்திருக்கின்றன."
பாடம்
தோல்விகள் என்பவை வெற்றியின் பாதையில் நாம் ஏறும் படிக்கட்டுகள்.
