కరుణామూర్తి

ఒక అందమైన గ్రామంలో కవి అనే బాలుడు, అతని తండ్రి రవి నివసించేవారు. ఒక సాయంత్రం రవి మాంసం తీసుకువచ్చి, 'కవి, ఈరోజు దీనిని వండుకుందాం, ఇది చాలా రుచిగా ఉంటుంది' అని చెప్పాడు. కవి ఆ ఆహారాన్ని చూస్తున్న సమయంలో, కిటికీ బయట ఒక చిన్న కుందేలు తన పిల్లలతో ఆడుకోవడం చూశాడు. ఆ కుందేలు అమాయకత్వాన్ని చూసి కవి మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది: 'ఒక ప్రాణాన్ని తీసి పొందే ఈ ఆహారం నాకు నిజమైన తృప్తిని ఇస్తుందా?' అతను తన తండ్రితో మెల్లగా అన్నాడు, 'నాన్న, ప్రాణాన్ని కాపాడటమే నిజమైన కరుణ కదా? ఒక ప్రాణిని చంపి పొందే ఆహారం నా మనస్సుకు ప్రశాంతతను ఇవ్వదు.' రవి తన కొడుకు కళ్ళలో ఉన్న కరుణను చూసి మురిసిపోయాడు. అతను నవ్వుతూ, 'నువ్వు చెప్పింది నిజం నాయనా, జీవాలను రక్షించడమే పరమ ధర్మం' అని చెప్పాడు. ఆ రోజు నుండి వారు అన్ని ప్రాణుల పట్ల ప్రేమతో ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నారు.