ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ, ಅರ್ಜುನ್, ರಿಷಿ ಮತ್ತು ಸೋಮು ಎಂಬ ನಾಲ್ವರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಾಡಿನ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಒಬ್ಬ ಮುನಿಗಳ ಬಳಿ ಹೋದರು.
"ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಸುಲಭ, ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ," ಎಂದು ಮುನಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ಕವಿ, ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ರಿಷಿ ಬಹಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಓದಿದರು. ಆದರೆ ಸೋಮು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನೇ ಹೊರತು ಅವುಗಳ ಹಿಂದಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಮುನಿಗಳು ಕವಿಗೆ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಕಲೆ, ಅರ್ಜುನಿಗೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಕಲೆ ಮತ್ತು ರಿಷಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಕಲೆಯನ್ನ ಕಲಿಸಿದರು. ಸೋಮು ಯಾವುದನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯದ ಕಾರಣ ಅವನಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಹುಲಿಯ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ ಸಿಕ್ಕಿತು. ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಅದನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕವಿ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದನು, ಅರ್ಜುನ್ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು ಮತ್ತು ರಿಷಿ ಅದಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದನು.
ಹುಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಅದು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ಆಹಾರವಾಗಿ ಕಂಡಿತು! ಹುಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡತೊಡಗಿತು. ಸೋಮು ತಕ್ಷಣವೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರವನ್ನೇರಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅರಿವು ಇದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
Moral
ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನವು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.
