ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಸಿಂಹವಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ನರಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕತ್ತೆ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದವು. ಒಂದು ದಿನ, ಈ ಮೂವರು ಸೇರಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ಹುಡುಕಾಟದ ನಂತರ, ಅವರು ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು.
ಬೇಟೆಯ ನಂತರ, ಸಿಂಹವು ಕತ್ತೆಗೆ ಹೀಗೆಂದಿತು, "ಈ ಜಿಂಕೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚು."
ಕತ್ತೆಯು ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಮಾಂಸವನ್ನು ಮೂರು ಸಮಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿತು: ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಭಾಗ, ನರಿಗೆ ಒಂದು ಭಾಗ ಮತ್ತು ತನಗೊಂದು ಭಾಗ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ವಿಪರೀತ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. "ಏನು? ನನಗೂ ಈ ಕತ್ತೆಗೂ ಸಮನಾಗಿ ಆಹಾರವೇ? ನಾನು ಈ ಕಾಡಿನ ರಾಜ!" ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸಿಂಹವು ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದಿತು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ನರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಯಿತು. ಸಿಂಹವು ನರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, "ಈಗ ನೀನು ಉಳಿದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಹಂಚು," ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿತು.
ನರಿಯು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿತು. ಅದು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಂಸದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ನೀಡಿತು ಮತ್ತು ತನಗಾಗಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೂಳೆ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ತುಂಡನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಸಿಂಹವು ನರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, "ಕತ್ತೆ ಹಂಚಿದಂತೆ ನೀನು ಯಾಕೆ ಹಂಚಲಿಲ್ಲ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ನರಿಯು ವಿನಯದಿಂದ, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಕತ್ತೆಯು ಮೂರ್ಖನಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಸಿಂಹವು ನರಿಯ ಚತುರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿತು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದಿತು. ನಂತರ ಸಿಂಹವು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಕೂಡ ತಿಂದು ಹಾಕಿತು. ನರಿಯು ದೂರದಿಂದ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ನರಿಯು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸತೊಡಗಿತು.
Moral
ದುರಾಸೆಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ.