ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ಜಾಣ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಬಹಳ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯದ ದೂತನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜನ ಸಭೆಗೆ ಬಂದನು.
"ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಮ್ಮ ರಾಜನು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ದೂತನು ಹೇಳಿದನು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹವು ಗಾಜಿನ ಪಂಜರದಲ್ಲಿದೆ! ಅದು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ನೈಜವಾಗಿತ್ತು.
ದೂತನು ಒಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು, "ಈ ಗಾಜಿನ ಪಂಜರವನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ಅಥವಾ ತೆರೆಯದೆ ಸಿಂಹವನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆಯಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಇದ್ದರೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ," ಎಂದನು.
ಮಂತ್ರಿಗಳು ಪಂಜರವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದರು, ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸಿಂಹವನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಚಿಂತಿತನಾದನು. ಆಗ ಅವನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಂತ್ರಿ ಆರ್ಯನ್ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಾನು ಆ ಸಿಂಹವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಬಹುದೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಆರ್ಯನ್ ಪಂಜರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹೋಗಿ ಸಿಂಹವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದನು. ಸಿಂಹದ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ತಕ್ಷಣ ಅವನು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಒಬ್ಬ ಕೆಲಸಗಾರನನ್ನು ಬಿಸಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡ್ಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಕರೆತನ್ನಿ," ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಬರಿಯಾದರು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಆ ಬಿಸಿ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಪಂಜರದ ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕಿನ ಮೂಲಕ ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಸಿಂಹವು ಕರಗತೊಡಗಿತು! ಅದು ಚಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಮೇಣವಾಗಿತ್ತು!
"ದೂತರೇ, ಇದು ಚಿನ್ನವಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಮೇಣದ ಸಿಂಹ. ನಾವು ಇದನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದಿದ್ದೇವೆ," ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. ದೂತನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಅವಮಾನವಾಯಿತು. ಇತರರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಬಂದ ಅವನ ತಂತ್ರವೇ ಅವನಿಗೆ ಸೋಲನ್ನು ತಂದಿತು.
ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ನಗುತ್ತಾ, "ಈ ಮೇಣದ ಸಿಂಹವನ್ನೇ ನಿಮ್ಮ ರಾಜನಿಗೆ ಮರಳಿ ಕಳುಹಿಸಿ," ಎಂದನು.
Moral
ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಯೋಚಿಸುವವರು ಕೊನೆಗೆ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.