முன்னொரு காலத்தில், சாம்ராஜ்யங்கள் பல இருந்தன. அவற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்ற அரசராக சக்ரவர்த்தி விக்கிரமன் திகழ்ந்தார். அவருக்குப் பக்கத்து நாட்டு மன்னருடன் ஒரு நட்பு இருந்தது. ஒரு நாள், அந்த நாட்டுத் தூதர் விக்கிரமனின் அரசவைக்கு வந்தார். அவர் கையில் ஒரு பெரிய மரப்பெட்டி இருந்தது.
"மன்னா! உங்கள் அறிவைப் பரிசோதிக்க எங்கள் மன்னர் ஒரு விசித்திரமான பரிசை அனுப்பியுள்ளார்," என்று தூதர் கூறினார். பெட்டியைத் திறந்தபோது, அனைவரும் வியப்படைந்தனர். ஒரு அழகான தங்கச் சிங்கம் ஒரு சிறிய கண்ணாடி கூண்டுக்குள் இருந்தது. அந்தச் சிங்கம் பார்ப்பதற்கு மிகவும் தத்ரூபமாக, மின்னும் ஒளியுடன் இருந்தது.
தூதர் மேலும் ஒரு சவால் விடுத்தார். "மன்னா, இந்தச் சிங்கத்தை கூண்டுத் திறக்காமலேயே வெளியே எடுக்க வேண்டும். உங்கள் அமைச்சர்களுக்குப் புத்தி இருந்தால் இதைச் செய்து காட்டுங்கள். இல்லையென்றால், உங்கள் நாடு அறிவற்றது என்று உலகம் சொல்லும்," என்றார்.
அரசவை மந்திரி அனைவரும் கூண்டின் சுவர்களைத் தட்டினார்கள், ஆனால் கூண்டு மிகவும் உறுதியானது. யாராலும் அதைத் திறக்க முடியவில்லை. விக்கிரம மன்னன் கவலையடைந்தான். அப்போது, அவனது புத்திசாலி அமைச்சர்த் தர்மன் மெதுவாக எழுந்து,"மன்னா, நான் ஒருமுறை அந்தச் சிங்கத்தைப் பார்க்கலாமா?" என்று கேட்டான்.
தர்மன் கூண்டுக்கு அருகில் சென்று சிங்கத்தை உற்றுப் பார்த்தான். அதன் கண்களிலும், அதன் உடலின் அமைப்பிலும் ஏதோ ஒரு மாற்றம் அவனுக்குத் தெரிந்தது. அவன் சட்டென்று,"மன்னா, அரண்மனைத் தொழிலாளியை ஒரு சூடான இரும்புக் கம்பியோடு வரச் சொல்லுங்கள்," என்று கட்டளையிட்டான்.
அனைவரும் குழப்பமடைந்தனர். "சிங்கத்தை உருக்கப் போகிறாரா?" என்று பயந்தனர். ஆனால் தர்மன், கூண்டுக்கு இடையே உள்ள ஒரு சிறிய இடைவெளியின் வழியாக அந்தச் சூடான கம்பியைச் சிங்கத்தின் மீது வைத்தான். அடுத்த நொடியே, அந்தச் சிங்கம் மெல்ல மெல்ல உருகத் தொடங்கியது! அது தங்கம் அல்ல, அது வெறும் மெழுகு!
தர்மன் சிரித்துக்கொண்டே,"தூதரே, இது தங்கம் அல்ல, மெழுகுச் சிங்கம். கூண்டுக்குள் இருந்தும் இதை நாம் வெளியே எடுத்தாகிவிட்டது," என்றார். தூதர் வெட்கத்துடன் தலைகுனிந்தார். மற்றவர்களைக் கேலி செய்ய வந்த அந்தத் தந்திரம், அவருக்குத் தோல்வியையே தந்தது.
விக்கிரம மன்னன் புன்னகையுடன்,"இந்த மெழுகுச் சிங்கத்தையே உங்கள் மன்னரிடம் கொண்டு போய் சேருங்கள். இதுவே எங்கள் பதில்," என்றார்.
பாடம்
மற்றவர்களைத் தாழ்த்திப் பார்க்க நினைப்பவர்கள் இறுதியில் அவமானத்திற்கு உள்ளாவார்கள்.
