ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದ ರೆಸಾರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ರವಿ ತಂಗಿದ್ದರು. ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ರೆಸಾರ್ಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಪೂರ್ ಗಮನಿಸಿದರು.
ಕಪೂರ್ ಮೆಲ್ಲನೆ ರವರ ಬಳಿ ಬಂದು, "ಸರ್, ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾಗಿದೆಯೇ? ನಾವು ಏನಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ರವಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, "ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್. ನಾಳೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನು ಬೋಳಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ಭಯದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದಯೆ ತೋರಿಸಬೇಡಿ, ಅದು ಅವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ," ಎಂದರು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ತಲೆ ಬೋಳಾಗಿದ್ದ ಆರ್ಯನ್ ತುಂಬಾ ಮುಜುಗರದಿಂದ ಊಟದ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿ ಅವನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದನು! ಅಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಉಳಿದ ಅತಿಥಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಲೆ ಬೋಳಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು!
ಅವರು ಆರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮುಗುಳ್ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಪೂರ್ ಕೂಡ ಅವರಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ತಾನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಆರ್ಯನಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅಪರಿಚಿತರ ಈ ಮೌನ ಬೆಂಬಲ ಅವನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿತು.
"ನೀವು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದವರಾದರೂ, ನನ್ನ ಭಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ನೀವು ಮಾಡಿದ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು," ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಪಡೆದ ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದನು. ಆ ಅಪರಿಚಿತರ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.
Moral
ಸಹಾನುಭೂತಿಯು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
