ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ದಯಾಳು ರಾಜ ಮತ್ತು ರಾಣಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರ কন্যা ಮಗಳು ಜನಿಸಿದಳು. ಈ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಔತಣಕ್ಕೆ ಕರೆದನು. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬ ದೇವತೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಮರೆತನು. ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ದೇವತೆ ಔತಣಕ್ಕೆ ಬಂದು, "ಈ ಮಗು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದವಳಾದಾಗ ಯಾವುದಾದರೂ ಚೂಪಾದ ವಸ್ತುವಿನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೌನವಾದ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುವಳು" ಎಂದು ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು.
ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು: "ಒಬ್ಬ ಧೀಮಂತ ರಾಜಕುಮಾರನು ಬಂದು ಅವಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವಳು ಈ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ."
ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು. ರಾಜಕುಮಾರಿ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವಳಾದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಅರಮನೆಯ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನು ದೊಡ್ಡ ಚಕ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಅವಳು ಅವನ ಬಳಿ ಹೋದಳು. ಆ ವೃದ್ಧನು ಅವಳ ಕೈಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸೂಜಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕೇಳಿದನು. ಆ ಸೂಜಿ ಅವಳ ಕೈಗೆ ಚುಚ್ಚಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವಳು ತೇಜಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಆ ಮಾಯಾ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು.
ರಾಜಕುಮಾರನ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಬಹಳ ಸಮಯವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ದೇವತೆಗಳು, ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿದ್ರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಅರಮನೆಯು ಜನರಿಲ್ಲದೆ, ಗಿಡಗಂಟೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಹಳೆಯದಾಯಿತು.
ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜಕುಮಾರನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಜನರು ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಬೇಡಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಒಳಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಳು! ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರು. ರಾಜನು ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ವರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
