பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, சூரியன் ஒரு பெரிய ஒளி மண்டலமாகத் திகழ்ந்தது. அந்த ஒளியில் ஏழு வண்ணத் தேவதைகள் வாழ்ந்து வந்தார்கள். சிவப்பு, ஆரஞ்சு, மஞ்சள், பச்சை, நீலம், கருநீலம் மற்றும் ஊதா என அந்த ஏழு பேரும் சூரியனின் சிறந்த நண்பர்கள். அவர்கள் அனைவரும் இணைந்து உலகிற்குப் பேரழகைத் தந்து வந்தனர்.
ஆனால், அந்தத் தேவதைகளில் நீலத் தேவதை மட்டும் சற்றுத் தலைக்கனம் கொண்டவளாக இருந்தாள். "உலகிலேயே மிக அழகான நிறம் என்னுடையதுதான்! மற்றவர்கள் எல்லாம் மங்கலாகத் தெரியிறார்கள்," என்று எப்போதும் மற்ற தேவதைகளைத் தாழ்த்திப் பேசிக்கொண்டே இருப்பாள். மற்ற தேவதைகள் அவளை அன்போடு சமாதானப்படுத்த முயன்றாலும், அவள் கேட்கவில்லை.
ஒரு நாள், சூரிய ஒளியுடன் பூமியை நோக்கிப் பயணிக்கும்போது, வளிமண்டலத்தில் இருந்த காற்றுத் துகள்கள் நீலத் தேவதையைச் சந்தித்தன. நீலத் தேவதை தன் அழகைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசத் தொடங்கியதும், காற்றுத் துகள்கள் கோபமடைந்தன. "உனக்குத் தான் இவ்வளவு கர்வம்! மற்ற வண்ணங்கள் எதையும் மதிக்காத நீ, எங்களுடன் சேர்ந்து பூமியைச் சென்றடைய முடியாது!" என்று சத்தமாகக் கூறின.
மற்ற ஆறு தேவதைகளும் காற்றுத் துகள்களின் உதவியுடன் நேராகப் பூமியைச் சென்றடைந்தனர். ஆனால், நீலத் தேவதை மட்டும் துகள்களுடன் மோதி அங்குமிங்கும் சிதறத் தொடங்கினாள். அவள் பூமியை அடைய முயன்ற ஒவ்வொரு முறையும், காற்றுத் துகள்கள் அவளைத் தடுத்து மீண்டும் மீண்டும் சிதறடித்தன. இதனால் அவள் எங்கும் பரவித் துள்ளிக் குதித்தாள்.
இதைக் கண்டு சூரியன் வருத்தமடைந்து, "நீலத் தேவதையே, உன் கர்வத்தைக் குறைத்துக் கொண்டால் நீயும் மற்றவர்களைப் போலவே அமைதியாகப் பூமியை அடையலாம்," என்று அறிவுரை கூறினான். ஆனால் நீலத் தேவதை தன் பிடிவாதத்தை விடவில்லை. அவள் சிதறியதால்தான், பூமியில் இருந்து பார்க்கும் போது வானம் முழுவதும் நீல நிறமாகத் தெரிந்தது. அவள் சிதறிக் கிடந்த அந்த நீல நிறமே கடலிலும் பிரதிபலித்தது.
இன்று நாம் வானத்தைப் பார்க்கும் போது அது நீலமாகத் தெரிவதற்கு, அந்த நீலத் தேவதையின் பிடிவாதமும், காற்றுத் துகள்களின் செயலுமே காரணம்!
பாடம்
தலைக்கனம் எப்போதும் நம்மை மற்றவர்களிடமிருந்து பிரித்து வைக்கும்; பணிவே உண்மையான அழகு.
