ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿಂಗನ್ ಎಂಬ ಸಿಂಹವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಕಲಿಂಗನ್ ತನ್ನ ಕಾಡಿನ ಹೊರಗಿನ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ತಾನು ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಾಯಕನನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ಕಲಿಂಗನ್ಗೆ ಗಜಿನಿ ಎಂಬ ಮಂಗ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಗಜಿನಿಗೆ ಆ ಹುದ್ದೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಕಲಿಂಗನ್ ಬಯಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಗಜಿನಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. 'ಗಜಿನಿಗೆ ಹಣ್ಣುಗಳೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ, ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇಟ್ಟರೆ ಅವನು ಖಂಡಿತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ಕಲಿಂಗನ್ ಅಂದುಕೊಂಡಿತು.
'ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ!' ಕಲಿಂಗನ್ ಗರ್ಜಿಸಿತು. 'ನಮ್ಮ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಾಯಕನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಯಾರು ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ನಾಯಕ!'
ಸ್ಪರ್ಧೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಹಣ್ಣುಗಳ ರಾಶಿಯ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಂದವು. ಆದರೆ, ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯ ನಡೆಯಿತು. ಗಜಿನಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಅಷ್ಟಾಗಿ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನದ ಮೊಲಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು. ಕೊನೆಗೆ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೊಲವು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಗೆದ್ದಿತು.
ಕಲಿಂಗನ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅದು ಗಜಿನಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ಕೇಳಿತು, 'ಗಜಿನಿ, ನೀನು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ರಾಜ! ನೀನು ಹೇಗೆ ಸೋತೆ?'
ಗಜಿನಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, 'ರಾಜರೇ, ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ಈಗಾಗಲೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆದರೆ ಉಳಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಈ ಹಣ್ಣಿನ ರುಚಿ ನೋಡಲು ಬಹಳ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಹಸಿವು ಅವರ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಹಸಿವು ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು.'
Moral
ಅತಿಯಾದ ಅಭ್ಯಾಸವು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಬಹುದು.
