ஒரு அடர்ந்த காட்டில் கரிகாலன் என்ற ஒரு கம்பீரமான சிங்கம் வாழ்ந்து வந்தது. ஒருமுறை கரிகாலன் தனது சொந்தக் காட்டுக்கு வெளியே உள்ள மற்ற நாடுகளைப் பார்க்கப் பயணம் செல்லத் திட்டமிட்டது. தான் இல்லாத நேரத்தில் காட்டைப் பாதுகாப்பாகப் பார்த்துக்கொள்ள ஒரு தற்காலிகத் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது.
கரிகாலனுக்குத் தனது நண்பனான கஜினி என்ற குரங்கை மிகவும் பிடிக்கும். கஜினி மிகவும் சுறுசுறுப்பானது, ஆனால் எப்போதும் எதையாவது தின்று கொண்டே இருக்கும். கஜினிக்குத் தற்காலிகத் தலைவிடம் பதவி கிடைத்துவிடக் கூடாதா என்று கரிகாலன் விரும்பியது. எனவே, கஜினிக்கு மிகவும் எளிதாக வெற்றி பெறக்கூடிய ஒரு போட்டியைத் திட்டமிட்டது.
"காட்டு மக்களே! ஒரு புதிய தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறேன். இன்று யார் மிக வேகமாகப் பழங்களைச் சாப்பிடுகிறார்களோ, அவர்களே தற்காலிகத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்கள்!" என்று கரிகாலன் அறிவித்தது. போட்டிக்குத் தேவையான பழங்களாக இனிப்பான மாம்பழங்களைச் சிங்கம் தேர்வு செய்தது. குரங்குகளுக்கு மாம்பழம் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் என்பதால், கஜினி எளிதில் வெற்றி பெறும் என்று கரிகாலன் நம்பியது.
போட்டி தொடங்கியது. அனைத்து விலங்குகளும் திரண்டன. ஆனால், ஒரு விசித்திரமான விஷயம் நடந்தது. கஜினி மட்டும் மெதுவாகச் சாப்பிடத் தொடங்கியது. ஆனால், மற்ற விலங்குகள், குறிப்பாகப் பழங்களை அவ்வப்போது மட்டுமே உண்ணும் முயல்களும் மான்களும், அந்த இனிப்பான மாம்பழங்களை ஆவலோடு மிக வேகமாகச் சாப்பிட்டன. இறுதியில், முயல் ஒன்று வெற்றி பெற்றது.
கரிகாலன் அதிர்ச்சியடைந்தது. "கஜினி, நீயே மாம்பழத்தின் ராஜா! நீ எப்படித் தோற்றுப் போனாய்?" என்று கேட்டது.
கஜினி சோகமாகச் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னது, "அரசே, நான் எப்போதும் மாம்பழங்களைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டே இருப்பவன். அதனால் என் வயிறு ஏற்கனவே நிறைந்திருந்தது. ஆனால், மற்ற விலங்குகள் இந்தச் சுவையைத் தேடி வந்தன. பசியோடு வந்த அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டது அதிக உணவு, எனக்குத் தேவைப்பட்டது ஒரு சுவை மட்டுமே. அதனால் என்னால் வேகமாகச் சாப்பிட முடியவில்லை."
பாடம்
அதிகப்படியான பழக்கம் அல்லது ஒரு விஷயத்தின் மீதான அதீத மோகம், அந்தச் சூழலில் நாம் செயல்படும் திறனைத் தடுக்கும்.