ನಿಲಾ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿ. ತನ್ನ ಪೋಷಕರು ತಮಗಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನೀಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ಬಳೆಯನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು. ಅದು ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವಳು ಸುಮ್ಮಳೇ ಇದ್ದಳು.
ಆದರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಉಳಿತಾಯದ ಹಣವನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಆ ಹಣದಿಂದ ಆ ನೀಲಿ ಬಳೆಯನ್ನು ತರಲು ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. ಆ ಬಳೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಪೋಷಕರು, 'ಆ ಬಳೆ ಕೇವಲ ಗಾಜಿನ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ನಿಲಾಳಿಗೆ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಚಿನ್ನದ ಬಳೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ನಿಲಾಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿನ್ನದ ಬಳೆಯನ್ನು ತಂದರು. ಒಂದು ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಿಲಾ ಆ ಬಳೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ತಂದೆ ಅದನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆಗೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ನಿಲಾ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, 'ಅಪ್ಪಾ, ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಬಳೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ತಂದೆ ನಗುತ್ತಾ, 'ಮಗಳೇ, ಆ ಬಳೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತು ಮಾತ್ರ. ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾವು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿನ್ನದ ಬಳೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇವೆ. ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ' ಎಂದರು. ನಿಲಾ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾದಳು. ತಾನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾದ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
Moral
ನಾವು ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
