நிலா என்ற சிறுமிக்குத் தனது பெற்றோரை மிகவும் பிடிக்கும். அவர்கள் கஷ்டப்பட்டு உழைப்பார்கள் என்பதை அவள் நன்கு அறிந்திருந்தாள். ஒரு நாள், அவள் தனது அம்மாவுடன் கடைவீதிக்குச் சென்றபோது, அங்கே ஒரு மின்னும் நீல நிறக் கல் வைத்திருந்த அழகான வளையலைப் பார்த்தாள். அது அவளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. ஆனால், அதை வாங்கினால் அம்மாவுக்குச் செலவாகும் என்று நினைத்து, அவள் எதையும் கேட்கவில்லை.
வீட்டிற்கு வந்ததும், நிலா தனது உண்டியலில் இருக்கும் காசுகளைச் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து வைத்தாள். சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, தனது சேமிப்பைக் கொண்டு அந்த நீல நிற வளையலைத் தனது அம்மாவிடம் கேட்டு வாங்கினாள். அந்த வளையலை அணிந்துகொண்டு நிலா மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். இதைப் பார்த்த அவளது பெற்றோர், 'நிலாவுக்கு இந்த வளையல் மிகவும் பிடித்துவிட்டது, ஆனால் இது வெறும் கண்ணாடித் துண்டுகளால் ஆனது. அவளுக்கு ஒரு உண்மையான விலையுயர்ந்த பரிசு கொடுக்க வேண்டும்' என்று முடிவு செய்தார்கள்.
அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து மெதுவாகப் பணம் சேர்த்து, நிலாவிற்காக ஒரு அழகான தங்க வளையலை வாங்கினார்கள். ஒரு நாள் இரவு, நிலா அந்த வளையலை அணிந்து கொண்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அவளது தந்தை மெதுவாக அதைத் தொட முயன்றார். திடீரென நிலா விழித்துக்கொண்டு, 'அப்பா, ஏன் என் வளையலை எடுக்கிறீர்கள்?' என்று வருத்தத்துடன் கேட்டாள்.
அவளது தந்தை புன்னகையுடன், 'நிலா, நீ அணிந்திருப்பது ஒரு சாதாரண வளையல் தான். உனக்கு உண்மையான மகிழ்ச்சியைத் தரும் ஒரு அழகான தங்க வளையலை நாங்கள் ஏற்கனவே வாங்கி வைத்திருக்கிறோம். அதை உனக்குத் தருவதற்காகத்தான் இதைத் தொட முயன்றேன்' என்றார். நிலா அதிர்ச்சியடைந்தாள். தனது பழைய வளையலின் மீது இருந்த ஆசை மறைந்து, அந்தப் புதிய பரிசின் மீதும், பெற்றோரின் அன்பின் மீதும் அவளுக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. நாம் எதையாவது இழக்க நேரிட்டால், அதைவிடச் சிறந்த ஒன்று நமக்குக் கிடைக்கும் என்பதை அவள் புரிந்துகொண்டாள்.
பாடம்
நாம் எதையாவது இழக்க நேரிட்டால், அதைவிடச் சிறந்த ஒன்று நமக்குக் கிடைக்கும்.
