ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನರಿ ತುಂಬಾ ಮುಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಂಬಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ನರಿ, ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿತು.
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನರಿ ಗಮನಿಸಿತು. ಆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ನರಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು. 'ಆ ಮಗು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರವಾಗಬಹುದು!' ಎಂದು ಅದು ಯೋಚಿಸಿತು.
ಆಗ ಮಗು ಊಟ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು, "ನೀನು ಊಟ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಕಾಡಿನ ನರಿ ಬಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಕಿಟಕಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ನರಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿತು. ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ ಎಂದು ನರಿ ನಂಬಿಬಿಟ್ಟಿತು. 'ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ!' ಎಂದು ಅದು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿತು.
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನರಿ ಆ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿತು. ಆದರೆ ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದವು. ಮಗು ಕೇಳಿತು, "ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವೇ? ನರಿ ಬಂದರೆ ಏನು ಮಾಡೋಣ?"
ಅದಕ್ಕೆ ತಾಯಿ ನಗುತ್ತಾ, "ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಈಟಿ ಇದೆ. ನರಿ ಬಂದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಬಳಸಿ ಓಡಿಸುತ್ತಾರೆ" ಎಂದಳು. ತಕ್ಷಣವೇ ತಂದೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಈಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನರಿ ಕಂಡಿತು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ನರಿ ಭಯಪಟ್ಟು ಹೋಯಿತು. 'ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳು, ಆದರೆ ಆ ಈಟಿ ನಿಜ!' ಎಂದು ಅರಿತು ನರಿ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ತಾನು ಕೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ನಂಬಿದ್ದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ನೆನೆದು ನರಿ ತುಂಬಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಿತು.
Moral
ಕೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿ ನಂಬಬಾರದು; ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
