ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜು ಎಂಬ ರೈತನಿದ್ದನು. ರಾಜು ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಬೆಳೆಗಳು ಒಣಗಿ ಹೋದವು ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರದ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದ್ದರು, ಅವರು ಜನರಿಗೆ ಸದಾ ಒಳ್ಳೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಬರಗಾಲದಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೂ ಮೂಲಭೂತ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜು, ತನ್ನ ಉಳಿತಾಯದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ಆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ರಾಜು ಕೇವಲ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆ ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಒಂದು ಭದ್ರವಾದ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತನು. ರಾಜುವಿನ ಈ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಮಾಯವಾಗದಂತೆ ಉಳಿದವು. ಸಮಾಜದ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು.