அன்பின் தூண்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். மாறன் மிகவும் கடின உழைப்பாளி, ஆனால் அவனிடம் இருந்த மிகப்பெரிய குணம் அவனது உதவும் மனப்பான்மை. ஒருமுறை அந்த ஊரில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. வயல்கள் காய்ந்து போயின, மக்கள் உணவின்றித் தவித்தனர். அந்த ஊரில் பல பெரியவர்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் இருந்தனர், அவர்கள் மக்களுக்கு நல்வழி காட்ட முயன்றனர். ஆனால், அவர்களுக்குத் தேவையான அடிப்படைத் தேவைகளைச் செய்யக் கூட வசதி இல்லை. மாறன் தன் சேமிப்பில் இருந்த தானியங்களையும், ஒரு சிறிய தொகையையும் எடுத்து, அந்த ஊரின் முதியவர்களுக்கும், கல்வி கற்பவர்களுக்கும், தர்மம் செய்பவர்களுக்கும் உதவியாக இருந்தான். அவன் செய்த உதவி வெறும் உணவு மட்டுமல்ல; அந்த நற்பண்பு உடையவர்கள் தளர்ந்துவிடாமல் இருக்க ஒரு பலமாக இருந்தது. மாறன் உதவியால், அந்த ஊரின் நல்ல விஷயங்கள் அழியாமல் பாதுகாக்கப்பட்டது. காலப்போக்கில், மக்கள் மாறனைப் பார்த்து, 'ஒரு உண்மையான இல்லறவாசியாக இருந்து, நற்பண்பு உடையவர்களுக்குத் துணையாக நிற்பவனே சிறந்தவன்' என்று போற்றினர்.