ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮತ್ತು ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಬಳಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ರೋಹನ್ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು, ಅವನ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿದ್ದವು.
ಒಮ್ಮೆ ರೋಹನನ ತಂದೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ವಜ್ರದ ಉಂಗುರವನ್ನು ಕಾರ್ತಿಕ್ ನೋಡಿದನು. ಆ ಉಂಗುರವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು: 'ಈ ಉಂಗುರ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದರೆ ನಾನು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ!' ಅಂದಿನಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ರೋಹನನ ಸಂಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ರೋಹನನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಉಂಗುರವು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವುದನ್ನು ಕಾರ್ತಿಕ್ ಗಮನಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕದ್ದು ತಗೆದುಕೊಂಡರೆ ತಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅವನನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಿತು. 'ಬೇರೆಯವರ ವಸ್ತು ಕದ್ದರೆ ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು.
ಕಾರ್ತಿಕ್ ಆ ಕೆಟ್ಟ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು, ಕಾರ್ತಿಕ್ ತನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಮಿಯಾದನು. ರೋಹನನ ಕುಟುಂಬ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಕಾರ್ತಿಕ್ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ಪಡೆದ ಯಶಸ್ಸು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬೇರೆಯವರ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದಲ್ಲ.
