ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲೀವು ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು: ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಇತರರು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರಾದ ಸೋಮಣ್ಣನವರು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಲೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಇದರಿಂದ ಸೋಮಣ್ಣನವರ ಮಾತು ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಲೀವು ಕಡೆ ನೋಡಿ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು. ಲೀವು ತಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಅತಿಯಾದ ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ಮಾತುಗಳು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಲೀವು ಮೌನವಾಗಿರಲು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿಯತೊಡಗಿದನು.