ಹಂಚಿಕೆಯ ಸುಖ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕವಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾದ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ತಾಯಿ ರುಚಿಕರವಾದ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಕವಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ಹಕ್ಕಿ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. 'ಇದು ನನ್ನ ಊಟ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಯಾಕೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?' ಎಂದು ಕವಿ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಹಕ್ಕಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದಯೆ ಮೂಡಿತು. ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಆ ಹಕ್ಕಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಹಕ್ಕಿ ಅದನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾರಾಡಿತು. ಆ ಕ್ಷಣ ಕವಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸಂತೋಷ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಂದು ಸಂಜೆ, ಕವಿ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರದ ವೃದ್ಧರ ಜೊತೆಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡಿದನು. ತಾನು ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೃಪ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.