ಅರಿವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಕೀಲಿ ಕೈ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ, ಆದರೆ ಓದುವುದು ಎಂದರೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. 'ಓದುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನೆಷ್ಟು? ನನಗಿರುವ ಆಟಗಳೇ ಸಾಕು!' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಅರ್ಜುನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಹತ್ತಿರದ ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಬ್ಬ ನಡೆಯಿತು. ಕವಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಕವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಮಾತನಾಡುವ ಭಾಷೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ, ದಾರಿಗಳೂ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅನ್ಯನಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಇದ್ದನು. ತಾನು ಓದಿದ್ದರಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅರ್ಜುನ್ ಜನರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ, ದಾರಿಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ಅರ್ಜುನ್ ಹೋದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲಾ ಜನರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಕವಿಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು: ಅರಿವು ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ನಮಗೆ ಆ ಸ್ಥಳವೇ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕವಿ ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.