ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಬೀಜವನ್ನು ನೀಡಿದರು. 'ಅರ್ಜುನ್, ಇದನ್ನು ಬಿತ್ತಿ, ಆದರೆ ಇದು ಬೆಳೆಯಲು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಕಾಯಬೇಕು,' ಎಂದು ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದರು.
ಅರ್ಜುನ್ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿದನು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೊಳಕೆ ಬಂದಿತು. ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ದೊಡ್ಡ ಗಿಡ ಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಅತಿಯಾಗಿ ನೀರು ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಗಿಡ ಬೇಗ ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಈ ಅವಸರದಿಂದಾಗಿ ಆ ಮೊಳಕೆ ಬಾಡಿಹೋಯಿತು.
ಅರ್ಜುನ್ ಅಳತೊಡಗಿದನು. ಆಗ ಅಜ್ಜ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅವಸರವು ಎಂದಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಅರ್ಜುನ್. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಮಯವಿರುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯುವವರೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ,' ಎಂದರು.
ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಈಗ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನೀರು ಹಾಕಿ, ಅದು ಬೆಳೆಯಲು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯತೊಡಗಿದನು. ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು. ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಸಣ್ಣ ಮೊಳಕೆಯು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ, ಬಲವಾದ ಗಿಡವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಅದು ಸುಂದರವಾದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅವನ ತಾಳ್ಮೆ ಅವನಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿತು.
