ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தோட்டக்கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒரு நாள், அவனது தாத்தா அவனிடம் ஒரு விசித்திரமான விதையைக் கொடுத்தார். 'இளங்கோ, இதை நட்டு வை. ஆனால், இது வளர சரியான நேரத்திற்காக நீ காத்திருக்க வேண்டும்' என்றார்.
இளங்கோ உற்சாகத்துடன் விதையை நட்டான். அடுத்த சில நாட்களிலேயே ஒரு சிறிய துளிர் வந்தது. இளங்கோவுக்கு உடனே ஒரு பெரிய செடி வேண்டும் என்று ஆசை வந்தது. அவன் தினமும் அந்தச் செடியின் மீது அதிகப்படியான தண்ணீர் ஊற்றினான், சூரிய ஒளி குறைவாக இருந்தும் அதைத் தள்ளிக் காட்டியான். ஆனால், அவன் செய்த வேகத்தினால் அந்தச் செடி வாடிப் போனது.
இளங்கோ வருத்தத்துடன் அழுதான். அப்போது தாத்தா அவனிடம் வந்து, 'அவசரம் எதற்கும் உதவாது இளங்கோ. ஒரு விதை முளைப்பதற்கும், அது ஒரு பெரிய மரமாக மாறுவதற்கும் ஒரு காலம் உண்டு. அந்த காலம் வரும் வரை பொறுமையோடு காத்திருப்பவனே வெற்றியாளன்' என்றார்.
இளங்கோ தன் தவறை உணர்ந்தான். இப்போது அவன் மெதுவாக, சரியான அளவு தண்ணீர் ஊற்றி, செடி வளர்வதற்குத் தேவையான சூழலை மட்டும் உருவாக்கினான். பல மாதங்கள் கடந்தன. ஒரு நாள் காலை, அவன் பார்த்தபோது, அந்தச் சிறிய செடி இப்போது ஒரு அழகான, வலிமையான செடியாக மாறியிருந்தது. அது பல வண்ண மலர்களைத் தந்தது. அவனது பொறுமை அவனுக்கு ஒரு அழகான பரிசைத் தந்தது.
