ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿಕಾಲನ್ ಎಂಬ ಮೊಸಳೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕರಿಕಾಲನ್ ತುಂಬಾ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು. ಕೆರೆಯ ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಈಜುವಾಗ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬರಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಮೀನಾ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲ ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕರಿಕಾಲನ್ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲನೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈಜುತ್ತಾ ದಡದ ಕಡೆಗೆ ಬಂದನು. ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬರತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಕೆರೆಯ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಕುಸಿಯಿತು. ಕರಿಕಾಲನ್ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕರಿಕಾಲನ್ ತುಂಬಾ ಅಸಹಾಯಕರಾದನು. ಅವನಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ನರಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿತು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿ ಆಗಿದ್ದ ಕರಿಕಾಲನ್, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿ ಇದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಕರಿಕಾಲನ್ ಅಂದು ಕಲಿತನು.
