ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚೋಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾರನ್ ಎಂಬ ಶೂರನಿದ್ದನು. ಅವನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಧೀರ ಯೋಧನಲ್ಲದೆ, ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಕೌಶಲವನ್ನು ಕಂಡು ಮೆಚ್ಚಿದ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು. ಮಾರನ್ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಹಸ ತೋರಿದನು, ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಒಂದು ದಿನ, ರಾಜನು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖವಾದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾರನ್ ಕೈಗೆប្រಭಿ ನೀಡಿದನು. 'ಮಾರನ್, ಈ ಕೆಲಸ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮಾಡು,' ಎಂದು ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಆದರೆ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಮಾರನನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು. ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತೋರಿಸಿದ ಧೈರ್ಯ, ಶಾಂತಿಯುತವಾದ ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಬದಲಾದಂತೆ ಅವನ ಕರ್ತವ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಕುಂದಿತು. ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರೂ, ಮಾರನ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನಲ್ಲಿ ಕೌಶಲವಿತ್ತು ನಿಜ, ಆದರೆ ಕೆಲಸದ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾದಾಗ ಅವನ ನಡವಳಿಕೆಯೂ ಬದಲಾಯಿತು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರೂ, ಕೆಲಸದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಗುಣವು ಬದಲಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ರಾಜನು ಅರಿತನು.
