முன்னொரு காலத்தில், சோழ தேசத்தில் வீரமகன் மாறன் என்பவன் இருந்தான். அவன் ஒரு சிறந்த போர்வீரன் மட்டுமல்ல, மிகுந்த புத்திசாலி என்பதும் உண்மை. அவனது திறமையைக் கண்டு வியந்த மன்னன், அவனைத் தனது படைத் தளபதியாக நியமித்தான். மாறன் போர்க்களத்தில் அசாத்தியத் திறமையைக் காட்டினான். மன்னன் அவனுக்குப் பெரும் புகழும், செல்வமும் அளித்தான். ஒருமுறை, மன்னன் ஒரு முக்கியமான தூதுப் பணியை மாறனிடம் ஒப்படைத்தான். 'மாறா, இந்தத் தூது மிக முக்கியமானது. இதைச் சரியாகச் செய்து முடி' என்று அன்போடு கூறினான்.
ஆனால், ஒரு கட்டத்தில் மாறனின் மனநிலை மாறியது. போர்க்களத்தில் காட்டிய வீரம், அமைதியான தூதுப் பணியில் அவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவனது ஆசை மற்றும் சூழ்நிலை மாறத் தொடங்கியதும், அவன் தனது கடமையை மறந்துவிட்டான். ஒருமுறை, எதிரி நாட்டுத் தூதுவர்களுடன் பேச வேண்டிய நேரத்தில், அவன் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தித் தவறான முடிவுகளை எடுத்தான். மன்னன் அவனைப் பலமுறை எச்சரித்தும், பல வழிகளில் திருத்த முயன்றும், மாறன் தனது பழைய குணத்தை விட்டுவிடவில்லை. அவனது திறமை இருந்தும், அவன் செய்யும் செயல்களின் தன்மை அவனது உண்மையான குணத்தை வெளிப்படுத்தியது. இறுதியில், மன்னன் உணர்ந்தான்: ஒருவருடைய திறமையை எவ்வளவுதான் சோதித்தாலும், சில மனிதர்களின் இயல்பு சூழ்நிலை மாறும்போது மாறிவிடும் என்று.
