ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ವಿಕ್ರಮ್ ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಪ್ರತಿಭಾವಂತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದೆ ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಮಾನವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಕೂಡ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ವಿಮಾನವನ್ನು ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಅರ್ಧದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು. 'ಈ ಮಣ್ಣು ಸರಿಯಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ತನ್ನ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಕಾರ್ತಿಕ್ ವಿಮಾನ ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಎಷ್ಟೋ ತೊಂದರೆ ಎದುರಿಸಿದನು, ಮಣ್ಣು ಒಣಗಿತು, ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನು ಎದೆಗುಂದದೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ದಿನ ಕಾರ್ತಿಕ್ ತಯಾರಿಸಿದ ವಿಮಾನ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಹತ್ತಾರು ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದ ಕಾರಣ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ತಿಕ್ನ ನಿಷ್ಠೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿದರು.
