ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ಬಾರಿ, ವಿಕ್ರಮ್ನ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿತು. ಯುದ್ಧವಾದರೆ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಜನರಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ ಅರಿತಿದ್ದನು.
ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾತಾಡಲು ಒಬ್ಬ ಸಂದೇಶವಾಹಕನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತು. ಶತ್ರು ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಿಷ್ಠನೆಂದು ಕೇಳಿ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕರು ಹೋಗಲು ಹೆದರಿದರು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಮುಂದೆ ಬಂದನು. 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ಶಾಂತಿಯೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಲೇಸು. ನಾನು ಹೋಗಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
ವಿಕ್ರಮ್ ಶತ್ರು ರಾಜ್ಯದ ಅರಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶ ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು. ಶತ್ರು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಜೀವ ಭಯವಾಯಿತು, ಆದರೆ ತನ್ನ ರಾಜನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಬೇಕೆಂಬ ಛಲ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವನು ಬಹಳ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು. ವಿಕ್ರಮನ ಮಾತಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಶತ್ರು ರಾಜನ ಕೋಪ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಯುದ್ಧ ನಿಂತಿತು. ವಿಕ್ರಮನ ಧೈರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡವು.
