ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪರ್ವತ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಒಬ್ಬ ಪರಿಣಿತ ಶಿಲ್ಪಿ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಎದುರಾಯಿತು; ಗ್ರಾಮದ ಹಳೆಯ ರಕ್ಷಣಾ ಗೋಡೆಗಳು ಕುಸಿಯತೊಡಗಿದ್ದವು. ಗ್ರಾಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕಾಯಿತು.
ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಜೊತೆ ಕೋಟೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಮಗನಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, 'ಆರ್ಯನ್, ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದಲ್ಲ. ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕೋಟೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳಿರಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅದು ಎತ್ತರವಾಗಿರಬೇಕು, ಆಗ ಮಾತ್ರ ಶತ್ರುಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅದು ಅಗಲವಾಗಿರಬೇಕು, ಆಗ ಒಳಗೆ ಜನರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳವಿರುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಅದು ತುಂಬಾ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿರಬೇಕು, ಆಗ ಯಾವುದೇ ಬಿರುಗಾಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲದು. ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಅದು ಯಾರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಠಿಣ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು,' ಎಂದರು.
ಅವರು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿ ಎತ್ತರದ, ಅಗಲವಾದ ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬಂದಾಗ, ಗ್ರಾಮದ ಇತರ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದವು, ಆದರೆ ಆ ಕೋಟೆ ಮಾತ್ರ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ಒಂದು ಕೋಟೆಯ ಯಶಸ್ಸು ಅದರ ಎತ್ತರ, ಅಗಲ, ಬಲ ಮತ್ತು ತಲುಪಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಆರ್ಯನ್ ಅರಿತನು.
