ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனது தந்தை ஒரு சிறந்த சிற்பி. ஒருமுறை, அந்த ஊருக்கு ஒரு பெரிய சவால் வந்தது. ஊரின் எல்லையில் இருந்த பழைய கோட்டை மிகவும் பலவீனமாக இருந்தது. அதைச் சரிசெய்ய ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஒன்று திரண்டனர்.
மாறன் தன் தந்தையுடன் சேர்ந்து கோட்டையைப் பார்வையிடச் சென்றான். அவனது தந்தை சொன்னார், 'மாறா, ஒரு கோட்டை வெறும் கற்களால் கட்டப்படுவதல்ல. அது நான்கு விஷயங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். முதலில், அது உயரமாக இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் எதிரிகள் எளிதில் நுழைய முடியாது. அடுத்து, அது அகலமாக இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் உள்ளே போய்ப் போராட வசதியாக இருக்கும். மூன்றாவது, அது மிகவும் உறுதியாக இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் பலத்த காற்றையும் தாக்குதலையும் தாங்கும். நான்காவதாக, அது எவராலும் எளிதில் அடைய முடியாதபடி கடினமான பாதையில் இருக்க வேண்டும்.'
மாறன் இதைக் கவனித்துக் கொண்டே இருந்தான். அவர்கள் கோட்டையைச் சரிசெய்யத் தொடங்கினர். மாறன் தன் சிறிய கைகளால் கற்களைத் தூக்கித் தந்த helped. அவர்கள் கோட்டையை உயர்த்தி, அகலமாக்கி, மிக உறுதியான பாறைகளால் கட்டி, செங்குத்தான மலைப்பாதையில் அமைத்தனர். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஒரு பெரிய புயல் வீசியபோது, மற்ற சிறிய கட்டிடங்கள் சேதமடைந்தன, ஆனால் அந்தப் புதிய கோட்டை அசையாமல் நின்றது. மாறன் தன் தந்தையின் வார்த்தைகளை நினைத்துப் பார்த்தான். ஒரு சிறந்த அரண் என்பது வெறும் சுவரல்ல, அது நான்கு பண்புகளின் சங்கமம் என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.
