ಮರಕತಪುರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ಆದರೆ ಧೈರ್ಯವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಯುದ್ಧ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಮರಕತಪುರಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧ preparations ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿತು. ಆರ್ಯನ್ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, 'ನಮ್ಮ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಾವು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇವೆ!' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ವಿಕ್ರಮ್ ಹಿರಿಯರು, 'ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ಒಂದು ಸೈನ್ಯವು ಗೆಲ್ಲಲು ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು ಬೇಕು' ಎಂದರು.
ಆರ್ಯನ್ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದನು, 'ಅವು ಯಾವುವು?'
ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು: 'ಮೊದಲನೆಯದು, ಅಂಜಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಶೌರ್ಯ. ಎರಡನೆಯದು, ಘನತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ನಡವಳಿಕೆ. ಮೂರನೆಯದು, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಅನುಸರಿಸಿದ ಯಶಸ್ವಿ ಮಾರ್ಗಗಳು. ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಸೈನಿಕರ ನಡುವಿನ ಮತ್ತು ನಾಯಕನ ಮೇಲಿನ ಅಚಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ.'
ಆರ್ಯನ್ ಇದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ತರಬೇತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಶೌರ್ಯವಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಬದಲು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಾನೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲದೆ, ಅವರು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಪರಿಣಿತ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಹೊಸ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಆರ್ಯನ್, ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಪೂರ್ವಜರ ಉತ್ತಮ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದನು. ಅವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದನು. ಶತ್ರುಗಳು ಬಂದಾಗ, ಆ ಸೈನ್ಯವು ಕೇವಲ ಧೈರ್ಯವಂತರ ಗುಂಪಾಗಿರದೆ, ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದಿತು.