ಬೆಟ್ಟಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಧೀರ ಸೈನಿಕನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಸೈನ್ಯವು ಹಳ್ಳಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಿತು. ಆರ್ಯನ್ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯ ರಕ್ಷಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು: 'ನಾವು ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.' ಇದು ಕೇವಲ ಮಾತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿತ್ತು.
ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಆರ್ಯನ್ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೋರಾಟವು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ತಂದೆಗೆ ಗಾಯವಾಯಿತು, ಆದರೂ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಹೋರಾಡಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಹಳ್ಳಿಯು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆದರೆ ಅನೇಕ ವೀರರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಆ ವೀರರನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ, ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ನೀಡಿದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ತನ್ನ ಮಾತಿನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ನೀಡುವವರನ್ನು ಸೋತವರು ಎಂದು ಯಾರೂ ಕರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
