ஒரு சிறிய மலைக் கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு சிறுவன் இருந்தான். அவனது தந்தை ஒரு வீரர். ஒருமுறை அந்த கிராமத்திற்குப் பெரிய ஆபத்து வந்தது. பக்கத்து நாட்டு வீரர்கள் கிராமத்தைத் தாக்கத் தயாராக இருந்தனர். மாறனின் தந்தை மற்றும் கிராமத்து வீரர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, 'நாங்கள் இந்த மண்ணைக் காப்போம், பின்வாங்க மாட்டோம்' என்று சபதம் எடுத்தனர். அந்தச் சபதம் வெறும் வார்த்தைகள் மட்டுமல்ல, தங்கள் உயிரையேத் தருவதாக அவர்கள் உறுதியளித்தனர்.
போர் தொடங்கியது. மாறன் பயத்துடன் மறைந்து நின்று பார்த்தான். போர் de மிகவும் கடினமாக இருந்தது. ஒரு கட்டத்தில், மாறனின் தந்தை காயமடைந்தார், ஆனால் அவர் பின்வாங்கவில்லை. அவர் தனது சபதத்தை நிறைவேற்றத் தன் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் போராடினார். இறுதியில், வீரர்கள் வெற்றி பெற்றார்கள், ஆனால் பலரும் உயிர் துறந்தனர். போர் முடிந்ததும், கிராம மக்கள் அந்த வீரர்களைப் பார்த்து, 'நீங்கள் சொன்னதைச் செய்தீர்கள், உங்கள் உயிரையே கொடுத்தும் உங்கள் வாக்கைக் காப்பாற்றினீர்கள்' என்று பெருமையுடன் கூறினர். எவர் ஒருவன் தன் உயிரையேத் தன் சொல்லுக்காகத் தருகிறானோ, அவனைத் தோற்றுவிட்டவன் என்று யாராலும் சொல்ல முடியாது.
