ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು, ನಗುತ್ತಾ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ 'ಎಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು' ಎಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಮ್ಮೆ ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಆಟವಾಡುವಾಗ, ರಾಹುಲ್ ಆ ಹಣವನ್ನು ಕೇಳದೆ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾತ್ರೆಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡನು. ಆರ್ಯನಿಗೆ ಹಣ ಕಾಣೆಯಾದಾಗ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ರಾಹುಲ್ ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ಆರ್ಯನ್ ತನಗೆ ಬೈಯುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಗುತ್ತಾ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ರಾಹುಲ್ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ನಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ರಾಹುಲ್ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. 'ರಾಹುಲ್, ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು. ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆಯವರ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು. ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿದ್ದದಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ,' ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ಆರ್ಯನ ಮಾತುಗಳು ರಾಹುಲ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋವು ನೀಡಿದವು, ಆದರೆ ಆ ಮಾತುಗಳು ಅವನನ್ನು ತಿದ್ದಿದವು. ಕೇವಲ ನಗು ಮತ್ತು ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಿಂತ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ತಿದ್ದಿ ಹೇಳುವ ಸ್ನೇಹಿತನೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದು ರಾಹುಲ್ ಅಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
