ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅಜಯ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಹವ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಆದರೆ ರೋಹನ್ ಓದುವುದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು. 'ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯವೇ ಇಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಜ್ಞಾನ ಪರೀಕ್ಷೆ (Quiz) ನಡೆಯಿತು. ಅಜಯ್ ಶಾಂತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ರೋಹನ್ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು, 'ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದು.
ಸ್ಪರ್ಧೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಅಜಯ್ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳ್ಳಿಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಕಠಿಣ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಿತು. ರೋಹನ್ ಆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದ್ದೇನಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸೋಲಬಾರದು ಎಂಬ ಹಠದಿಂದ ತಪ್ಪು ಉತ್ತರವನ್ನು ಬಹಳ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ಆ ತಪ್ಪು ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜನರಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ನಗು ಬಂದಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ರೋಹನ್ಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಜನರಿಗೆ ಈಗ ಅನುಮಾನ ಬಂದಿತು. 'ಇವನಿಗೆ ಇದು ಕೂಡ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಉಳಿದವು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ?' ಎಂದು ಜನರು ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ಅಜಯ್ ವಿಜೇತನಾದನು. ತನಗೆ ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಇರುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ರೋಹನ್ ಕಲಿತುಕೊಂಡನು.
