ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜು ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಇತ್ತು. ರಾಜು ಮೀನಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಮ್ಮೆ ರಾಜು ತನ್ನ ಉಳಿತಾಯದ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಮೀನಾಳಿಗೆ ಆ ಹಣದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು, "ರಾಜು, ಈ ಹಣವನ್ನು ನಾವು ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸೋಣ, ಆಗ ನಮ್ಮ ಮನೆ ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ."
ರಾಜುವಿಗೆ ಮೀನಾಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮನಸ್ಸು ಅವನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು, "ಮೀನಾ, ಈ ವಸ್ತುಗಳು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಹಳೆಯದಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಈ ವ್ಯಾಪಾರವು ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸುಭದ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ," ಎಂದನು.
ಮೀನಾ ಅವನ ಮಾತಿನ ಹಿಂದಿನ ವಿವೇಕವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಅವನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದಳು. ರಾಜು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಸಿದನು. ರಾಜು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಧನಾಗದೆ, ತನ್ನ ವಿವೇಚನಾ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
