ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ വളരെ ബുദ്ധിമാനും എന്തിനെക്കുറിച്ചും ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സ് ഒരു തെളിഞ്ഞ കണ്ണാടി പോലെയായിരുന്നു; ഏത് കാര്യവും ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാൻ അവന് കഴിയുമായിരുന്നു. മാധവൻ മീരയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, മാധവൻ തന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ കൃഷിസ്ഥലം തുടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ മീരയ്ക്ക് ആ സമയത്ത് പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും വാങ്ങണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു, "മാധവാ, നമുക്ക് ഈ പണം കൊണ്ട് നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും വാങ്ങാം. അത് നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിന് നല്ലതാണ്."
മാധവന് മീരയോട് വലിയ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ തെളിഞ്ഞ മനസ്സ് അവനെ തടഞ്ഞു. അവൻ അവളോട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, "മീരേ, ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ കുറച്ചു കാലം മാത്രമേ നിലനിൽക്കൂ. എന്നാൽ ഈ കൃഷി നമ്മുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കും. നമുക്ക് ആദ്യം നമ്മുടെ അടിത്തറ ശക്തമാക്കാം."
മാധവന്റെ വാക്കുകളിലെ സത്യം മീര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ തീരുമാനത്തെ പിന്തുണച്ചു. മാധവന്റെ വിവേകപൂർണ്ണമായ തീരുമാനങ്ങൾ കാരണം അവന്റെ കൃഷി വലിയ വിജയമായി മാറി. അവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ സന്തോഷത്തോടെയും ഐശ്വര്യത്തോടെയും നയിച്ചു. മാധവൻ തന്റെ സ്നേഹത്തിൽ അന്ധനായിപ്പോകாமல், തന്റെ ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് കുടുംബത്തെ ഉയരങ്ങളിലെത്തിച്ചു.
