ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿಯಪ್ಪ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು: ಜೂಜಾಟ. ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವಾಗ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಗೆದ್ದನು. ಆ ಗೆಲುವು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಮೋಹ ತಂದಿತು. 'ಇಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಣ ಗಳಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ!' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಹಂತಹಂತವಾಗಿ, ಕರಿಯಪ್ಪ ತನ್ನ ಕಷ್ಟದ ದುಡಿಮೆಯ ಹಣವನ್ನು ಜೂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದನು. ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ತಂಗಿ ಮೀರಾಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಉಡುಗೊರೆಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಹಣವನ್ನೂ, ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಒಡವೆಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಅವನು ಜೂಜಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅದೃಷ್ಟ ಅವನ ಕೈಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಮರುದಿನ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ನಗು ಮಾಯವಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತು. ಕರಿಯಪ್ಪ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಅವನು ಕೇವಲ ಹಣವನ್ನಷ್ಟೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಗೌರವವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಆ ನೋವು ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಪಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಶ್ರಮಿಸಿದನು.
