ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿಕಾಲನ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ರೈತವಾಗಿದ್ದು, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ಉತ್ತಮ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರು. ಕರಿಕಾಲನ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಟದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
ಮೊದಲಿಗೆ, ಅವನು ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಅದು ಅವನನ್ನು ದಾಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು. ಒಂದು ದಿನ, ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು ಎಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಜೂಜಾಟಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವನನ್ನು ಸಹಾಯ ಮಾಡದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು.
ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ ಕರಿಕಾಲನ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ತಂದೆಯ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನಿರಾಸೆ ಮತ್ತು ನೋವು ಇತ್ತು. ತಾನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕಷ್ಟದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಘನತೆಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಆ ಕೆಟ್ಟ ಹಾದಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
