ಅರ್ಜುನನ ಧೈರ್ಯದ ಬೆಳಕು

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು: ಹಳೆಯ ಬಣ್ಸ ಮರದ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಬಣ್ಣದ ರಿಬ್ಬನ್‌ಗಳನ್ನು ಯಾರು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೋ ಅವರು ವಿಜೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಮರ ಹತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅರ್ಜುನ ಮಾತ್ರ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದನು. 'ನನಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅರ್ಜುನ, ಭಯ ಎಂಬುದು ಕತ್ತಲೆಯಿದ್ದಂತೆ. ಆ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಹೊರಗಿನ ಬೆಳಕಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಒಳಗಿರುವ ಧೈರ್ಯ. ಭಯದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು ಇದ್ದಂತೆ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ನಿಜವಾದ ಬೆಳಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಜ್ಜನ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಿದವು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮರ ಹತ್ತಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. ಭಯವಾದಾಗಲೂ 'ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ' ಎಂದು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಮರದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಗೆದ್ದನು. ಅಂದು ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ನಗು ಅವನ ಜೀವನದ ಹೊಸ ಬೆಳಕಾಗಿತ್ತು.