ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಕನ್ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವು ತುಂಬಾ ಬಡದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರ ಬಳಿ ಆಹಾರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನನ್ನ ತಂದೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೆಲಸ ಸಿಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅದೇ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಾಣಿಕ್ಯ ಎಂಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿದ್ದರು. ಅವರು ಬಹಳ ದಯಾಳುಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಯಾರೇ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದರೂ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುತಲೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕನ್ನನ್ನ ತಂದೆ ಮಾಣಿಕ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕನ್ನನ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ತಂದೆ, ನಾವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಮುಂದೆ ಕೈ ಚಾಚುವ ಬದಲು, ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿ ನಾವು ಸಂಪಾದಿಸೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಮಗನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ತಂದೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ಬೇರೆಯವರ ಬಳಿ ಕೇಳುವ ಬದಲು ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರು. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು. ದಿನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರು. ಆ ಆಹಾರ ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿತು. ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗದೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅವರು ಜೀವನವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡರು.
