ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರಾನ್ ಎಂಬ ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದ ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಲಾ ಎಂಬುವವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಇರಾನ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನಿಚ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ಹೂವು ಎಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದರೂ ಅದು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ನುಚ್ಚಿದುಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
ಇರಾನ್ ಆ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಕುಳಿತನು. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಮಾಲಾಳ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯಿತು. 'ಈ ಅನಿಚ ಹೂವು ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದದ್ದು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಾಲಾಳ ಮನಸ್ಸು ಈ ಹೂವಿಗಿಂತಲೂ ಮೃದುವಾದುದು. ಅವಳ ಹೃದಯದ ಸಂವೇದನೆಗಳು ಈ ಹೂವಿನ ದಳಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿವೆ' ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಅವನು ಕೇವಲ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನಲ್ಲದೆ, ಮಾಲಾಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೃದುತ್ವವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ಆ ಚಿತ್ರವು ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಗುಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿತು.
