ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪತಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ. ವಿಕ್ರಮ್ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದಾಗ, ಅನ್ವಿ ಬಹಳ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು. ಆದರೆ ಅವನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ನೆನಪು ಕಾಡತೊಡಗಿತು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿತು. ಆ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶವು ವಿಕ್ರಮ್ ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೃದುವಾದ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಯಿತು. ಅವಳ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಮಂಜಾಗಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಂದವು. ಆ ತಂಗಾಳಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ನೆನಪನ್ನು ತಂದಿತು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೋವನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಾಳಿಯೂ ಕೂಡ ಎಂತಹ ನೋವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
